ΛΕΙΠΕΙ Ο ΜΑΡΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ;

 

Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;

 Η γνωστή παροιμία αναφέρεται σε ανθρώπους που πρωταγωνιστούν σε μια κατάσταση, όπως ο Μάρτιος  μήνας που είναι πάντα μέσα στην Μεγάλη  Τεσσαρακοστή. Η σοφία των αγίων πατέρων  έβαλε αυστηρή  νηστεία και αφορμές πνευματικών αγώνων το Μάρτιο που η φύση οργιάζει, που τα άνθη θάλλουν και που τα παλιά χρόνια ξεκινούσαν οι πόλεμοι (Μάρτιος - ο μήνας του θεού του πολέμου Μαρς δηλαδή του Άρη)

Ο Μάρτιος είναι μήνας των αντιθέσεων:  η λαμπρή φύση μαζί με την αυστηρή νηστεία, οι πόλεμοι, μαζί με τη γλυκιά προσμονή του Πάσχα. Το χαρμόλυπο πένθος της Σαρακοστής, τα πένθιμα άμφια κι οι λυπητερές καμπάνες δίνουν τη θέση τους στα ατελείωτα χαίρε προς την Παναγία και προς όλο το πονεμένο ανθρώπινο γένος . Κι η χαρά της Κυριακής δίνει χώρο στο πένθος των καθημερινών με τα λόγια "μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου από του παιδός σου ότι θλίβομαι.." που ψάλλεται στον κατανυκτικό εσπερινό.  Και κάθε απόγευμα επικαλούμαστε τον Κύριο των δυνάμεων να είναι μαζί μας στις θλίψεις, αυτός μόνος βοηθός μας. Και στις προηγιασμένες λατρεύουμε τον Κύριο  μαζί με τις αόρατες αγγελικές δυνάμεις ώστε να γευθούμε και να ιδούμε την καλοσύνη του. Κι οι Κυριακές του Μαρτίου που δε λείπει από τη Σαρακοστή,  όλες Κυριακές της  Ορθοδοξίας  με την τιμή της ύλης μέσω των εικόνων, με τη νοερά  προσευχή και το σταυρό, με την κλίμακα των αρετών που μέσω της μετάνοιας οδηγεί στο κενό μνημείο. Η Ορθοδοξία είναι ο πολύτιμος θησαυρός μας που μας κληρονόμησαν οι πρόγονοι μας περνώντας διά πυρός και ύδατος, το καύχημα και το καμάρι μας, που ήρθαν να τη γνωρίσουν χιλιάδες ξένοι, διωγμένοι από τον πόλεμο ή τη φτώχια. Ίσως ο Κύριος να τους έστειλε στην πόρτα μας για να γνωρίσουν την πλατιά αγκαλιά της Ορθοδοξίας και την καλοσύνη των χριστιανών, μήπως και παρακινηθούν και ξεφύγουν από την πλάνη του Ισλάμ.

Ο Μάρτης δε λείπει από τη Σαρακοστή. Κι ο Ευαγγελισμός της Παναγιάς δε λείπει από το  Μάρτη των αντιθέσεων και της σαρακοστιανής χαρμολύπης, από το Μάρτη που χάρισε στην Ελλάδα την εθνική της ανεξαρτησία. Κι η Ελλάδα δε λείπει από την Ορθοδοξία,  είναι η πρωτότοκη κόρη της. Μακάρι να φυλάξουμε τα πολύτιμα πρωτοτόκια και να μην τα πουλήσουμε για ένα πιάτο φακές.